general do brazilie
Brasil (oficialmente: República Federativa faz Brasil, república federative no zuid-Amerika), 8.511.965. km2, com 160 milhões do inw. (inw 19. pelo km2); capital: Brasília. Com exceção do Chile e de Equador ele beiras a todos os países do zuid-Amerika e, com um comprimento da costa de 7920 quilômetros, no leste ao Oceano Atlântico. O país não tem nenhum território fora da área continental, aparte de alguns consoles do onbetekenende no Oceano Atlântico e de alguns consoles da costa. A moeda corrente é a real, subdividido em 100 centavos. O feriado nacional é 7 setembro, Onafhankelijkheidsdag.a paisagem Brasil do geografie do terugFysische pode ser dividida nas seguintes paisagens naturais: 1. A área de Amazon, de que b (approx. 3 milhões do km2) a Brasil pertencem. É muito velho, liso, área dobrada komvormig. 2. O hoogland de guyana (mais altamente de 3000 m), de que as inclinações do sul (Sa. Tapirapecó, Sa. Pacaraima, Sa. Acaraí) a Brasil pertence. 3. O país da montagem de Brasil (m. 400-1000 elevado) cobre a área no sul da planície de Amazon e do b da superfície de Brasil e pode ser dividido em: a. o platô de Mato Grosso no oeste, plateaulandschap; e b. o hoogland separou de Midden-Brazilië, leste deste platô e dele por correntes indo de uma montagem do noordoost o mais zuidwest da escala. É uma área fortemente montanhosa. 4. Zuidoost-Brazilië, que existem de um narrow, área baixa da costa, uma paisagem retrocedendo, que ao lado atlantic com uma borda afiada demolishes, e um afhellend do hoogland ao oeste (Itatíaia, 2712 m).Gebergteontwikkeling é no estado o Minas o Gerais o mais forte. As costas são umas pequenas geleed; somente o delta extensivo de Amazon dá forma a uma interrupção considerável. No sul extremo a costa é caracterizada pelas lagoas grandes da costa (dos Patos, Lagoa Mirim de Lagoa). No norte disto pertence a, a Rio o Janeiro, o kustgebergte (Sa. estrague) à área ao Oceano Atlântico. O ponto o mais elevado de Braziliës é o Pico Phelps (3045 m) na beira com venezuela.O clima no sul extremo após mentiras Brasil inteiro dentro do tempo soa, de modo que o clima tenha um caráter tropical desobstruído. Os desse modo dois anticyclones determinative são: o anticyclone subtropical acima do oceano grande, e aquele acima do Oceano Atlântico, o mais importante. Entre ambos o drukmaxima que o luchtdruk mostra o mínimo acima do parente de Brasil, pelo heating acima da peça do país do equatorial lagedrukgebied reforça. Isto significa que a área intertropical é ele mesmo da convergência, também a parte dianteira intertropical (ITF) chamada, durante uma parte grande do ano acima de Brasil.Os ventos estão no país inland na fraqueza e na variável gerais. À costa os ventos dos sentidos orientais predominate; invocam o ar relativamente molhado e morno a respeito do fluxo morno de Brasil. Entre 10° z.Br. e o equador é Leste-sudeste do overheersend dos ventos (para ver o passaat).No norte do país as temperaturas mostram o variatie muito pequeno; além disso para o sul aumenta o ritmo anual da temperatura, mas remanesce ainda relativamente não obstante pequeno.As temperaturas mensais médias são conseqüentemente em nenhuma parte extreem elevado. Isso aplica-se também aos máximos diários. Assim o máximo absoluto, que foi observado no estado Pará (em Belém), é o °C 34; pela umidade grande a temperatura lá na noite entretanto nunca diminui ao °C abaixo 18. Além disso para o sul forem liberados entretanto algum coolings abruptos de um momento para, quando fluxos de ar polares marítimos ao norte. Durante tais koude-invallen (friagem) são possível em uma largura geográfica de 15° z.Br. a temperatura em diminuições de uma estadia dos dias dos pares do °C 30 largo a nivelar somente acima do vriespunt. Tais coolings ocorrem nunca no norte extremo do país: - e desse modo uitvloeiende - o ar frio para o norte fluindo está no m. somente 500 até 1000 do slate da queda de Amazon geralmente ainda densamente e sua temperatura é então não mais longa este extreem da maneira baixo. No norte da 20a latitude estes koude-invallen são três vezes observaram dois - por ao ano.Brasil é no neerslagrijk inteiro um país. Em uma parte grande da área de Amazon, particularmente no oeste e feche monding do rio, mais de 2000 milímetros de precipitate por a queda do ano. Perto do precipitate monding cai especial durante (do sul) o verão, no oeste duas vezes da chuva, está grande no febr.- junho, e pequeno no okt.- janeiro. Além disso também os tempos secos do tussengelegen absolutamente secos, mas não caem lá quase cada dia buien, foram emparelhados na maior parte com a tempestade. em seco os tempos e durante o precipitate de duas vezes da chuva ajustam limites até a tarde, caracterizando para as áreas equatorial, de onde o precipitate é na maior parte convectieve a origem (para ver o convection). Ao longo do precipitate da costa do braziliaanse na maior parte a represa aumentada de ventos do oplandige torna-se de encontro ao gebergten. O precipitate também isto cai geralmente durante onweersbuien. Exceto nos arredors de Recife concerne geralmente aqui zomerregens. Isto aplica-se também ao país inland do todo.O friagemverschijnsel será emparelhado geralmente com o precipitate abundante, porque o ar tropical ou equatorial morno molhado é levantado pelo ar polar frio para o norte fluindo, em conseqüência de que a condensação ocorre. Os friagemregens ao último na maior parte três até cinco dias a uma parte.Hydrografie a drenagem de Brasil inteiro ocorre no Oceano Atlântico. Distante pelo sistema de drenagem o maior dá forma ao Amazon. O watert de Zuidoost-Brazilië terminado por meio de Paraguai-Paraná-systeem, em Noordoost-Brazilië ocorre isto parcial por alguns rios grandes do sistema de Amazon (Tapajós, Xingu), além pelo rio gêmeo Araguia-Tocantins e por São o Francisco. Por muito pontapé - e plateaulandschappen são o número das quedas da água grandes; a maioria conhecido o Paulo Afonso-vallen em São o Francisco, o Sete Quedas (= sete quedas da água são) no Paraná, e Iguaçu-vallen no monding do Iguaçu no Paraná. No sul ao oeste de Mato Grosso um a área grande do pântano, que prosegue no Chaco, encontra-se boreal (Paraguai).o aumento da planta a área de Amazon existe quase inteiro da floresta de chuva tropical (selva), caracterizada por um tipo extraordinària grande riqueza, uma abundância de lianen e epifyten e zgn. etagebouw, dwz. que as árvores a diversos níveis alcançam. Grande compartilhar da floresta tem o caráter do grupo do pântano em conseqüência das inundações regulares durante hoogwaterperioden (igapó). Os platôs baixos (firme do terra) nestas áreas não são transbordados, em conseqüência de que outros formulários da vegetação têm desenvolvido então o tipo tropical da floresta de chuva (caaetê), com o.m. árvores que podem alcançar uma altura de m. 60. Nestes grupos é precioso em, o bijv. mahonie, disponível, produtos do grupo dos tevens como paranoten. Em conseqüência da escavação acima pelo indianen o estiramento ele mesmo localmente nas áreas da grama da floresta de (campinas). A parte do norte do país da montagem de Brasil é feita exame floresta do dryness (catinga, caatinga), do geboomte do loofafwerpend, de alguns tipos palmas que existem, succulenten, tipos do cacto e doornstruiken. Southerner nisto que um a área vasta do savanna (campos) segue, com ao longo das florestas da galeria dos rios. O hoogland de Zuidoost-Brazilië foi crescido em parte sobre com florestas claras (araucaria). A área do grande de Rio do estado faz o sul existe principalmente do grupo subtropical. Quase a costa inteira, a Santos, tem o mangrovevegetatie. Feito exame como um país da cultura na área do uso ajusta limites principalmente à área da costa e no país inland aos estados São Paulo e Santa Catarina.mundo animal o mundo animal, especial que da floresta de chuva, é de uma riqueza tropical do formulário, embora os herbivores realmente grandes estejam faltando como confessed do mundo velho. Lá a vida numerosa breedneusapen, grijpstaartapen (brulapen, macacos mendicant do friar, macacos do feixe, macacos da aranha, macacos de lãs), as.well.as klauwaapjes (os macacos da coruja, springapen, macacos da escova, macacos principais deathly), todos os occupants reais da árvore. O carnivore cat-like é o.m. o jaguar, o poema e o ocelot; wasberen foram representados por o.m. o krabbeneter, o urso da cauda do papel e o nariz carregam. Do hondachtige o carnivore o cão do grupo e o lobo do homem merece a indicação. Na área de Amazon se encontra o reuzenotter.Grande hoefdieren são o.m. o tapir e os veados do pântano; também aqui os suínos umbilical do ponto vivem. O número de em é grande, o.m. o agoeti, os suínos do capibara ou da água, os ratos da aparência e os grijpstaartstekelvarkens, no sul também ainda o coypu. Os tipos típicos do americano sul são os armadillos, o leopardo e os formiga-comedores. Ao longo da costa, no Amazon, as vacas de mar (lamantijnen) vivem e nos rios zoetwaterdolfijnen. O número de em é grande. Os gambás ou os búfalos têm aqui uma distribuição importante; aqui também o wateropossum, os alguns no marsupial vivo da água vivo. O avifauna é muito rico aos tipos e aos indivíduos; abaixo dos muitos de linhas endemic esteja. Worth mencionar é o.m. os kolibries, os pássaros da fornalha, os fly-traps, os pássaros da formiga, os papagaios e os toekans. Também o número dos tipos reptielen e os anfíbios são extensivos (anaconda, constrictor da mangueira da lagarta, koraalslangen, as víboras principais do sulco, râs tóxicas, etc..). Os rios são ricos meervallen, salmões da carpa e cichliden, possivelmente o zoetwatervisfauna o mais rico no mundo. Para essa finalidade o arapaima pertence, com comprimento de 3 m. os zoetwatervis os maiores no mundo. Os formulários - e o splendour da cor do insecten, particularmente que das borboletas, é grande inconceivable. De Brasil também o slag muito grande confessed. As áreas mais secas do savanna têm possuem inteiramente o fauna. A ameaça a maior ao mundo animal é deforestation dos oerbos, da caça descontrolada mais adicional e do dierenhandel. A proteção de natureza ganha a área lenta, o que vem em muitos casos talvez já demasiado tarde. O parque nacional de Itatíaia no leste inclui o.a. uma massa do sólido da montagem. No presente é experimentado com nos lugares protegidos desliga em klauwaapjes crescidos jardins zoológicos (leeuwaapjes).a composição e o afastamento da população a população são muito heterogêneos da composição e da origem de Indiaans-negride-Europese. O número de indianen que ainda a maneira de vida original tem, atinge menos de 0.2% da população e das diminuições totais grubbing do seu woongebied, a área de Amazon, de de que massacres uniformes indianen sobre são comunicados (1988). Adicionalmente, indianen vivo no Centraal-Oeste-Brazilië. Em parte dentro (na soma 128) reservaten foram categorizados, que estiveram desde 1968 sob a gerência do FUNAI (= dos Indios de Fundação Nacional); este corpo foi faz a integração do indianen na sociedade em uma maneira gradual e calma. O vastitude enorme do país inland, faltando os recursos financeiros, o incomprehension e o cupidity necessários do adventurer, sim ou não com o conhecimento de empregados civis do governo, fazendo a esta instituição na prática frequentemente um caráter inoperante.O Portugeses, que tinha remanescido principalmente desde os séculos 16de se os colonos viessem a Brasil, no onvermengd portuário das cidades, contudo no país inland misturaram-se com a população do indiaanse. Especial entre 1880 e 1914 que muitos immien veio a Brasil: Italianen, spanjaarden, syrians, libanezen, Poland, duitsers e (como de 1908) Japaneses.Povos de origem misturada no general indica-se geralmente como mestiços; isso da fonte de Indiaans-Europese como mamelucos; dão forma no país inland de Noordoost-Brazilië à maioria da população. Cafuzos é de Indiaans-negride, de brancos ou de fonte de camionete Europees-negride dos pardos; no volksmond os morenos dos últimos (denominação sympathetic) ou os mulatos (antipathetic) são chamados. Embora Brasil não tenha nenhum antagonism afiado entre estas populações, geringschatting para a população colorida geralmente e ele do remains é para este grupo difícil nas camadas social mais elevadas da população penetra. A peça de Blanke da população dá forma à maioria (approx. 53% do total), mais tarde os pardos seguem (approx. 22%), os mamelucos (12%) e populações pretas (approx. 11%).As quantidades anuais do aumento da população a approx.. 1. 8%. A estrutura de idade em Brasil é desequilibrada: approx.. a metade da população realizava-se em 1995, mais nova de vinte anos. A expectativa de vida média no nascimento é para homens 64 anos e para mulheres 69 anos. Em 1990, 18% da população eram mais velha de 15 anos illiterate.O afastamento é caracterizado também por um grau grande de desigualdade: nas áreas da costa de norte - e oeste sul e o sul vivo algo mais do que o eenderde da superfície approx.. 90% da população total. A área de Amazon e o oeste na outra mão têm um compactness da população do resp. 1 e 2., inw 9. pelo km2. Há uma conversa de um urbanisation avançando: 77% da população viva nas cidades, dentro de que especial o sla (favelas) se estendeu ràpidamente. As áreas urbanas as maiores são São Paulo (15.3 milhão inw.) e Rio o Janeiro (10.2 milhão inw.).A língua oficial da língua é o português, que foi falado no que diz respeito ao pronouncement e ao tesouro da palavra mais antiquated do que em Portugal a língua, mas no que diz respeito à sintaxe mais moderna. O português de Brasil falou muitos de leenwoorden da língua pelos povos do tupinambá. Em 16de e nos séculos 17de o tupi em áreas grandes no norte era e ao longo da costa um franca do LINGUA. Especial nos nomes dos animais, das plantas e de termos geográficos prevenção destas palavras. Em áreas do afgelegen as línguas domésticas são faladas freqüentemente ainda, como o tupi no leste norte e o Guerani no oeste sul.A religião Brasil sabe a liberdade completa da religião. A população é para o catholic roman largo de 89% e para approx.. protestant de 8%, que o último grupo experimentou um aumento forte nos anos eighty e ninety. O número de spiritisten é particularmente grande. Para muitos as beiras entre o catholicism e todos os tipos dos formulários do volksgodsdienst são, como o macumba, extremamente vago. Além disso ' o spiritism científico ' é, que retorna no homem francês Allan Kadec (= h.L. Denisard Rivail, 1803-1869) espalhado muito, especial nas cidades. A igreja catholic roman, uma instituição respeitou durante o keizerrijk um instrumento nas mãos do estado, tornou-se no vigésimo século. A igreja e o estado tornaram-se em 1946, separado (para acontecido a primeira vez isso em 1890, whereupon em 1934, a entidade foi reparada).a instituição governando do estado da placa e da sociedade cada estado tem seus próprios constitution, parliament e regulador. Os territórios caem diretamente sob a autoridade central. Desde 1988 um constitution novo foi eficaz, que substituísse o constitution authoritarian de 1969 da junta militar e transferisse muitas autorizações presidenciais ao parliament. Os poders do escolhido por quatro anos o presidente têm sido limitados diretamente, mas o remains do regeringsvorm presidencial em vez de parliamentary. A legislatura existe de duas câmaras: a casa dos delegados (dos Deputados de Camara) com 513 membros que escolhido por quatro anos do alcance da idade e do senate (Senado federal) com 81 membros (três pelo estado) isso por oito anos da idade é escolhido. A influência relativamente grande do exército é o.a. visível em um consultation permanente pelo armário do controle do exército. A direita lá votando para todos os cidadãos existe como de 16 anos.A classificação administrativa a república federative Brasil foi dividida em 26 estados e em um distrito federal em torno do Brasília importante. Os estados foram subdivididos nas municipalidades (municípios). De gouverneurs en de parlementen van de federale staten worden in directe verkiezingen gekozen. Voor statistische doeleinden en om redenen van planning onderscheidt men de macroregio's Noord, Noordoost, Zuidoost, Zuid en Centraal-West.Lidmaatschap van internationale organisaties Brazilië is lid van de Verenigde Naties en een aantal van haar suborganisaties, de OAS (Organisatie van Amerikaanse Staten), de IDB (Interamerikaanse Ontwikkelingsbank), de LAIA (Latijns-Amerikaanse Integratie Associatie), de SELA (Sistema Económico Latinoamericano), de Mercosur (de vrijhandelszone van een aantal Zuid-Amerikaanse landen) en het Amazone Pact.Partij- en vakbondswezen In mei 1985 werd door middel van een amendement op de grondwet de vrije vorming van politieke partijen toegestaan. In 1996 waren 17 partijen in het parlement vertegenwoordigd, waarvan de belangrijkste zijn: de Partido do Movimento Democrático Brasileiro (PMDB), de rechtse Partido da Frente Liberal (PFL) en de Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB), de partij van president Cardoso. Sedert de opheffing van de militaire controle op vakbonden zijn op nationaal niveau twee overkoepelende vakcentrales gevormd: de progressieve CUT (Central Unica dos Trabalhadores: Eenheidscentrale van Arbeiders) in 1983 en de CGT (Confederaçao General dos Trabalhadores: Algemene Arbeidersfederatie) in 1986. De met de PMDB verbonden CGT is met 1258 aangesloten vakorganisaties de grootste centrale. De nieuwe grondwet van 1988 garandeert onbeperkt stakingsrecht.terugEconomie Inleiding Het algemeen economische beeld van Brazilië is vanaf het midden van de jaren vijftig nogal wisselend. In de periode van 1955 tot 1964 was er van een telkens verminderende politieke en economische stabiliteit en groei sprake. De eerste jaren na de militaire staatsgreep (1964) werden gekenmerkt door een drastische verlaging van de inflatievoet, een sterke beteugeling van de lonen en een geringe groei van het bnp. Het tijdvak van 1968 tot 1974 vormt de periode van het 'Braziliaanse wonder', waarin de economische groei gemiddeld ruim 10% per jaar bedroeg. Deze groei was zowel aan de industriële sector als aan de akkerbouw en veehouderij te danken. In de eerstgenoemde sector, vooral in de basisindustrieën, deden zich sterke buitenlandse invloeden, m.n. Amerikaanse, gelden. Vanaf 1974 trad een kentering in. Na 1981 kwam de economie in een ernstige economische recessie, die gepaard ging met een inflatie van gemiddeld meer dan 100% per jaar (in 1985 228%) en een zware schuldenlast. Het bnp daalde in de periode 1981-1983 met gemiddeld 3% per jaar, trok in de drie daaropvolgende jaren weer aan, maar stagneerde opnieuw in 1987 en 1988. Per hoofd van de bevolking steeg het bnp tussen 1981 en 1988 met 1,5%. In 1986 leidde een anti-inflatieprogramma van de regering tot een verminderde geldontwaarding van 58%, maar de inflatie nam in 1987 en 1988 opnieuw toe met resp. 366% en 900%. De in de jaren zeventig met de internationale banken aangegane leningen ter financiering van industrialisatie- en infrastructuurprojecten leidden tot een zeer hoge buitenlandse schuld (in 1988 $ 114,6 miljard). De stijging in de jaren tachtig van de rente die Brazilië op deze schuld moest betalen, verstoorde het economisch groeiproces. De opbrengsten van de tussen 1980 en 1988 bijna verdubbelde export werden voor eenderde besteed aan de rentebetalingen op de buitenlandse schuld, waardoor de import beperkt moest worden. Tussen 1980 en 1987 betaalde Brazilië $ 50 miljard meer aan de buitenlandse banken dan het land aan nieuwe leningen uit het buitenland ontving. In februari 1987 kondigde de Braziliaanse regering een tijdelijk moratorium af op de schuldbetalingen. Om het tij te keren kondigde de regering het 'Plano Real' af (1 juli 1994), met een monetaire hervorming gericht op het beperken van de inflatie. Met succes: deze was met 30 à 40% de laagste in 17 jaar (in 1995). Van 1985 tot 1994 bedroeg de inflatie nog 913%! De verbetering zet zich in de laatste jaren over de gehele linie voort. Ook de werkloosheid daalde aanzienlijk.De economische vooruitgang is regionaal sterk verschillend. Het zwaartepunt ervan ligt in de zuidoostelijke staten Minas Gerais, Rio de Janeiro en São Paulo. Hier ontvangt 40% van de bevolking ruim 80% van het nationaal inkomen. Noord-, Noordoost- en Centraal-West-Brazilië blijven bij deze ontwikkeling sterk achter. Deze regionaal onevenwichtige groei heeft een grote trek naar de steden van het zuidoosten veroorzaakt.Landbouw Ca. 9% van de oppervlakte van Brazilië is als cultuurgrond in gebruik. Van de totale exportopbrengsten is 45% uit de agrarische sector afkomstig, waarin (1993) 23% van de economisch actieve bevolking werkzaam is. De belangrijkste akkerbouwgebieden liggen in de kuststaten van het zuiden en het noordoosten. Koffie, vnl. in de staten São Paulo en Paraná (ca. 50% van de nationale productie) verbouwd, is het economisch belangrijkste product van Brazilië, dat 's werelds grootste koffieproducent is (ca. eenderde van de wereldproductie). Intern nam als gevolg van de diversificatiepolitiek de eenzijdige oriëntatie op de koffie af: tot 1964 bedroeg het aandeel van koffie in de export 50%, in 1995 nog maar 5%. Andere belangrijke producten zijn soja, suiker en cacao (vnl. in de staat Bahia). Vooral de productie van sojabonen is in de jaren tachtig sterk toegenomen. In 1988 was de exportopbrengst van sojabonen voor het eerst hoger dan die van koffie. De verbouw van suikerriet nam toe na de invoering in 1976 van het programma ter stimulering van het gebruik van ethanol (dat uit suikerriet verkregen wordt) als brandstof voor auto's. De katoenverbouw (vooral in São Paulo en Paraná) is in de eerste helft van de jaren zeventig teruggelopen. Daarentegen is de verbouw van sisal (Rio Grande do Norte, Paraíba) zo sterk toegenomen, dat Brazilië de eerste producent ter wereld is geworden voor dit gewas. Door het gehele oostelijke gebied verspreid is de verbouw van tabak, bananen, suikerriet en maïs. Tarwe komt uit Rio Grande do Sul en uit Paraná. Als inheemse voedselgewassen worden rijst en maniok vrijwel overal verbouwd. Aanplantingen van tungbomen leveren tungolie. In de Sertão levert de carnaúbawaspalm carnaúbawas; de zgn. wonderboom levert ricinusolie; in Rio Grande do Sul levert ervamate een theesurrogaat; in het Amazonegebied komen wilde rubber en paranoten voor. De verbouw van citrusvruchten (vnl. in de staat São Paulo) is vanaf 1979 geïntensiveerd. Sinaasappelsap vormt na koffie en soja het belangrijkste agrarische exportproduct. Als gevolg van de expansie van de grootschalige exportlandbouw daalde de voedselproductie per hoofd van de bevolking tussen 1965 en 1985 met een kwart. Een programma gericht op landhervormingen in de agrarische sector, geïnitieerd onder president Goulart (1961-1964), stuit op politieke tegenstand. De verdeling van het grondbezit onder de agrarische bevolking is zeer ongelijk.Het grootste gedeelte van het landbouwareaal bestaat uit weiden. De veehouderij draagt voor ca. 25% bij aan de waarde van de agrarische productie. Centra zijn de staten Minas Gerais, Rio Grande do Sul, São Paulo, Mato Grosso en Goiás (in de laatste twee staten is de veehouderij extensief). Hoewel de vleesproductie in de eerste plaats voor binnenlands gebruik bestemd is, neemt de export van rundvlees toe. Naast runderen worden vnl. varkens, schapen, geiten en paarden gehouden. In het Amazonegebied zijn landerijen van meer dan 600 km2 uitgegeven voor veehouderij, wat leidt tot een nog schevere verdeling van het grondbezit en een dramatische aantasting van het natuurlijk milieu.Bosbouw en visserij Brazilië is voor 60% bebost, voor 45% met tropisch regenwoud. Economisch belangrijker dan de (hard)houtrijkdom van de Amazonevlakte is de naaldhoutexploitatie in Rio Grande do Sul en Paraná. Sinds de jaren zestig zijn wettelijke maatregelen van kracht aangaande het bosbeheer. De visserij is nog weinig ontwikkeld. In het noorden wordt vnl. gevist op makreel en schaaldieren, in het zuiden op kabeljauw, haring, tonijn. Overbevissing in de Amazone leidt hier en daar tot afname van de visstand. Brazilië heeft in 1970, in navolging van andere Latijnsamerikaanse landen, eenzijdig zijn visserijzone tot 200 mijl uitgebreid.Mijnbouw en energie De bodemschatten zijn zeer omvangrijk en gevarieerd, maar naar verhouding nog weinig geëxploiteerd. In het bijzonder in het Amazonebekken worden geregeld nieuwe vindplaatsen ontdekt. De aangetoonde hoeveelheid ijzererts behoort tot de grootste ter wereld. Brazilië is 's werelds grootste exporteur van ijzererts (108 miljoen ton in 1986). Het belangrijkste mijngebied vormt de staat Minas Gerais, waar de voorraden aan ijzererts bij Itabira en Ouro Prêto deels van een zeer hoog gehalte zijn (tot 68,5%). Vanaf 1986 zijn de ijzerertsvoorraden in Serra dos Carajos (noordelijk Amazonegebied) in productie genomen (dagbouw). Carajos herbergt naar schatting een voorraad van 18 miljard ton ijzererts, op de tweede plaats komt bauxiet, vervolgens mangaanerts. Belangrijk is voorts de winning van goud, industriediamant, edelstenen zoals aquamarijn, diamant en smaragd (vnl. bij Diamantina in Mato Grosso). De winning van goud, veelal door goudzoekers, veroorzaakt een ernstige aantasting van het landschap en verontreiniging (door wegspoeling van kwik) van het oppervlaktewater. Voor bergkristal (Goiás, Bahia) bezit Brazilië een quasi-monopolie, terwijl het een van 's werelds belangrijkste producenten van tin en mangaan is. Het land is voorts de tweede westerse producent van chroomerts, de vijfde van mica, de derde van zirkoon en de grootste van beryllium. In 1975 werd in Mato Grosso de vermoedelijk grootste voorraad titaan ter wereld ontdekt. Aardolie komt vnl. uit de staten Bahia, Alagoas en Sergipe; ook off-shore is aardolie aangeboord. Na de ontsluiting van het Campos-olieveld buiten de kust van de staat Rio de Janeiro in het begin van de jaren tachtig, verdubbelde de productie van aardolie, waarmee Brazilië kan voorzien in de helft van de binnenlandse behoefte. De import van de overige ruwe olie en derivaten drukt voor $ 4 miljard op de betalingsbalans. Steenkool wordt gevonden in Rio Grande do Sul en Santa Catarina. In de staat Amazonas bij de grens met Peru en Colombia ligt volgens geologen een van de rijkste steenkoollagen ter wereld. Verder worden geëxploiteerd: fosfaat, grafiet, magnesiet, wolfraam, lood, asbest, uraan, bariet, apatiet en zilver. De na 1936 geregistreerde delfstoffenvoorraden zijn eigendom van de staat, waarvan de exploratie alleen aan Brazilianen voorbehouden is. Buitenlandse kapitaaldeelname is echter geoorloofd. De grootste mijnbouwonderneming is het staatsbedrijf Companhia Vale do Rio Doce. Ook de aardolieproductie was een staatsmonopolie (Petrobras). Privatisering heeft ook hier het monopolie op losse schroeven gezet. Bovendien is Petrobras alleen niet in staat de nodige investeringen te doen. Overigens volstaat de oliewinning maar voor de helft van de binnenlandse vraag. Van de grote rijkdom aan waterkracht (ca. 90% van de elektrische energie wordt hieruit gewonnen) wordt pas sinds de tweede helft van de jaren zeventig op grote schaal gebruik gemaakt. In 1984 werden twee waterkrachtcentrales in werking gesteld: de Itaipú-dam in de rivier de Paraná in samenwerking met Paraguay (met een vermogen van [1990] 12,6 miljoen kW de grootste ter wereld) en de Tucuruídam in de rivier Tocantins in het Amazonegebied (met een vermogen van 4 miljoen kW ten behoeve van het Carajos-mijngebied). De bouw van de Balbina-dam in het westelijke Amazonegebied leidde in 1987 tot kritiek vanwege de moord op Indianen en de vernietiging van de ecologie. Pogingen te komen tot bioalcohol voor auto's moeten de afhankelijkheid van benzine verder verminderenIndustrie Brazilië is het voornaamste geïndustrialiseerde land van Latijns-Amerika. Het aandeel van de industrie aan het bnp bedroeg in 1994 39%. Van de totale beroepsbevolking werkt 23% in deze sector. De industriële centra liggen in het zuidoosten: ruim driekwart van de totale productie vindt plaats in de staten São Paulo (hier alleen al ruim 50%), Minas Gerais en Rio de Janeiro, waar ook ca. 70% van alle werknemers in de industrie werkzaam is. Van bijzonder belang in het ontwikkelingsbeleid is de uitbreiding van de zware industrie. Het paradepaardje van de Braziliaanse industrie is de automobielindustrie, direct gevolgd door de staalindustrie. Voorts zijn van belang de petrochemische en elektrotechnische industrie, de scheepsbouw en de textielindustrie. In de jaren tachtig werd ook een vliegtuig- en wapenindustrie tot ontwikkeling gebracht. Het aandeel van industriële goederen in de export is 60%. Bij de ontwikkeling van de Braziliaanse industrie spelen buitenlandse investeringen (de Verenigde Staten, Japan, Nederland en Duitsland) een belangrijke rol, zodat Brazilië thans een relatief modern industriepark kent.Handel De handelsbalans vertoonde in de jaren tachtig voortdurend een overschot (in 1988 een recordhoogte van $ 19 miljard). De belangrijkste importgoederen zijn machines en machineonderdelen, elektronica, aardolie, chemische producten, voedselproducten. De voornaamste exportgoederen zijn ijzer- en staalproducten, koffie, aardolieproducten, machines, auto's en auto-onderdelen, soja en vruchtensap. De belangrijkste handelspartners zijn de Verenigde Staten, Argentinië, Duitsland en Japan; Nederland is de afnemer van 7% van de Braziliaanse producten.Economische planning en ontwikkelingssamenwerking De ontwikkelingsplanning is sterk gedecentraliseerd, waardoor tegenstellingen zijn ontstaan bij de uitvoering van de plannen op federaal, regionaal en gemeentelijk niveau. Om de economische en sociale ongelijkheid tussen het achtergebleven noordoosten en de rest van het land te verminderen, zijn door de overheid omvangrijke steunmaatregelen voor de industriële sector uitgevaardigd (o.a. belastingfaciliteiten en gunstige kredietvoorwaarden voor investeerders) en werd in 1959 SUDENE, een regionale overheidsinstelling, opgericht. De door deze instelling opgestelde plannen betreffen vooral de infrastructurele ontwikkeling, de verbetering van de gezondheidszorg en het onderwijs en de bevordering van de industrie. Ze betreffen in mindere mate de landbouw. Voor de ontsluiting van het Amazonebekken werd van overheidswege SUDAM opgericht. Tot haar taken behoort o.a. de kolonisatie van het gebied langs de Transamazônica en het ontwerpen van plannen voor het rationeel benutten van het bosbestand. Brazilië sloot met het oog op het laatstgenoemde in juli 1978 een verdrag met Bolivia, Colombia, Ecuador, Guyana, Peru, Suriname en Venezuela, het zgn. Amazone-pact. De nadruk ligt hierbij op gezamenlijke projecten op het gebied van waterkracht- en infrastructurele werken en het behoud van de in het gebied aanwezige grondstoffen.De overheid heeft in de jaren zeventig een cruciale rol gespeeld bij het industrialiseringsproces. De tien grootste ondernemingen in Brazilië zijn staatsbedrijven, maar binnenkort worden ook de sleutelsectoren geprivatiseerd. De staat nam ook het voortouw bij grootschalige ontwikkelingsprojecten, waarvoor leningen werden afgesloten bij buitenlandse banken en internationale financiële instellingen als de Wereldbank. De gedwongen beperking van de overheidsuitgaven in de jaren tachtig leidde tot een terugval van de investeringen. Van 1969 tot 1988 ontving het land $ 2,3 miljard aan ontwikkelingshulp.Bankwezen De Banco Central do Brasil reguleert het bank- en beurswezen. De grootste banken zijn meestal staatsbanken of worden via een meerderheidsaandeel door de staat gecontroleerd. De belangrijkste is de Banco do Brasil. De Banco Nacional de Desenvolvimento Econômico e Socíal (BNDES), een staatsbank, is als ontwikkelingsbank van belang. Daarnaast zijn er tal van particuliere banken.Verkeer Het luchtverkeer is van grote betekenis. Het binnenlandse luchtnet behoort tot het dichtste ter wereld met ruim 1500 luchthaven(tje)s. Voor het intercontinentale verkeer zijn vooral de luchthavens van Rio de Janeiro (Galeão, met accommodatie voor supersonische vliegtuigen), São Paulo (Viracopos, bij Campinas), Recife en Porto Alegre van belang.De spoorwegen hebben slechts een totale lengte van ruim 30!000 km, waarvan de exploitatie in 1996 is geprivatiseerd. De meeste Brazilianen geven de voorkeur aan reizen met het busvervoer, dat in de dichter bevolkte gebieden van het land uitstekend is. Het wegennet omvat ca. 1,5 miljoen km, waarvan slechts 71!000 km geasfalteerd is. Ter ontsluiting van het binnenland wordt o.m. de meer dan 5000 km lange Transamazônica die van de Atlantische Oceaan tot de Peruaanse grens loopt, aangelegd. De binnenvaart heeft aan bevaarbare rivieren ca. 50!000 km ter beschikking. De Amazone is voor zeeschepen tot 5000 brt bevaarbaar tot Manaus. De zeescheepvaart concentreert zich op de grote havens Rio de Janeiro, Santos, Rio Grande en Paranagua; kleinere havens zijn die van Belém, Recife, Salvador, Florianópolis en Porto Alegre.terugGeschiedenis Van 1500 tot de 20ste eeuw Brazilië is op 22 april 1500 ontdekt door de Portugese zeevaarder Pedro Alvares Cabral, die met zijn vloot op reis was naar Oost-Indië. Kort tevoren waren Vespucci (juli 1499) en Pinzón (jan. 1500) op de Braziliaanse kust geland, maar krachtens het Verdrag van Tordesillas (1494) kwam het gebied aan Portugal toe. In 1530 vestigden zich de eerste Portugese kolonisten. Het land heette eerst Terra da Santa Cruz (Land van het Heilige Kruis), maar na 1540 werd het genoemd naar het brazielhout (= pernambuco [plantkunde]). Door de import van slaven uit Afrika en de export van suiker en hout bloeide de handel op. Nadat Portugal in 1580 in Spaanse handen was gekomen, beschouwde Nederland Brazilië als vijandig gebied. Herhaaldelijk werden Braziliaanse kustplaatsen door Nederlanders en Engelsen geplunderd en van 1630 tot 1654 bezat de West-Indische Compagnie nederzettingen aan de noordoostkust, o.a. Olinda en Recife (Pernambuco). Johan Maurits van Nassau, die deze nederzettingen als een vorst regeerde (1637-1644), gaf de handel vrij. In 1654 werden de vestigingen aan Portugal overgegeven en in 1661 werden de Nederlandse rechten voor ƒ 8 miljoen aan Portugal verkocht.Portugal ging meer aandacht besteden aan de kolonisatie, vooral nadat tegen eind 17de eeuw goud was ontdekt in Minas Gerais. In de 18de eeuw was de economie vrij goed, o.m. door de ontdekking van een rijke diamantader (1728). Toen Napoleon in 1807 Portugal aanviel, week de Portugese koninklijke familie met een groot aantal volgelingen uit naar Brazilië en vestigde zich in Rio de Janeiro. Koning Johan VI keerde in 1821 naar Portugal terug. Het vuur van de Franse Revolutie en van de Amerikaanse Vrijheidsoorlog was ook naar Brazilië overgewaaid, en toen de Portugese regering het land wilde terugbrengen tot de voormalige status van kolonie, stelde Pedro, zoon van Johan VI, zich aan het hoofd van de opstandige beweging (7 sept. 1822) en verdreef met steun van Engelse troepen de Portugese legers. Brazilië werd onafhankelijk van Portugal en een keizerrijk onder Pedro I.Deze trad nogal autoritair en willekeurig op, het parlement had weinig te vertellen en vooral het feit dat hij een deel van de Portugese staatsschuld had overgenomen, versterkte de liberale oppositie in het parlement tegen de keizer. In 1831 deed hij afstand van de troon ten gunste van zijn zoon, die toen vijf jaar oud was. In 1840 aanvaardde deze als Pedro II de regering. Onder zijn bewind kwam het land tot economische bloei. Het duurde lang voordat de staatsfinanciën gesaneerd waren en er had een oorlog plaats met Paraguay (1865-1870). De afschaffing van de slavernij zonder schadeloosstelling aan de slavenhouders (1888), alsmede conflicten met de kerk en het leger brachten de keizerlijke regering in diskrediet. In 1889 brak onder maarschalk Da Fonseca een opstand uit, die Pedro II dwong het land te verlaten.1900-1955 Brazilië werd hierna een republiek onder Da Fonseca, geheel naar het voorbeeld van de Verenigde Staten. Het land werd ingedeeld in twintig staten met Rio de Janeiro in een federaal district als hoofdstad. De staten kregen een grote mate van autonomie. De eerste decennia van de republiek waren onrustig. De ene president volgde de andere op en economische bloei wisselde af met crises, veroorzaakt door het ineenstorten van de prijzen op de wereldkoffiemarkt en het verdringen van bosrubber door plantagerubber. Tijdens de Eerste Wereldoorlog leefde de economie weer op. In 1917 verklaarde Brazilië de oorlog aan Duitsland, maar het nam niet actief aan deze oorlog deel. In de naoorlogse jaren bleef het land politiek en economisch instabiel.De verkiezingen van 1930 luidden een nieuw hoofdstuk in. Een van de kandidaten voor het presidentschap, Getúlio Dornelles Vargas greep 3 nov. de macht. Vargas regeerde met ijzeren hand. Hij genoot grote populariteit, maar hij omringde zich met een aantal politieke avonturiers, die niet wars waren van corruptie op grote schaal. Na een opstand in São Paulo (1932), die bloedig werd onderdrukt, versterkte Vargas zijn positie door de legertjes van de staten samen te voegen en onder federaal commando te brengen en zich te verzekeren van de steun van dit nationale leger. In 1937, toen hij volgens de grondwet niet voor een derde ambtstermijn herkozen zou kunnen worden, voerde Vargas met het leger een staatsgreep uit en verschafte zich dictatoriale macht. De buitenlandse politiek van Vargas werd gekenmerkt door opportunisme. Aanvankelijk steunde hij in de Tweede Wereldoorlog Duitsland en Italië, maar nauwelijks kregen de geallieerden militair overwicht, of hij verklaarde de As-mogendheden de oorlog en stuurde een Braziliaans expeditieleger naar Italië. De drang naar politieke en sociale hervormingen, die na de Tweede Wereldoorlog ontstond, heeft het bewind van Vargas niet kunnen overleven. Op instigatie van de Verenigde Staten verzocht het leger bij monde van generaal Enrico Gaspar Dutra hem af te treden. Vargas stemde hierin toe, waarna de grondwet weer werd gebaseerd op het presidentiële systeem. Dutra, de leider van de Partido Social Democrático (PSD), werd in 1945 tot president gekozen.Dutra voerde een nogal conservatieve politiek en bracht vrijwel geen sociale hervormingen tot stand. Dit bracht hem in moeilijkheden met de communistische partij, die vervolgens in 1947 werd verboden. Bij de verkiezingen van eind 1950 werd Vargas, die zich kandidaat had gesteld voor de arbeiderspartij Partido Trabalhista Brasileiro (PTB), gekozen tot president. Hij had echter niet meer de greep op het land die hij vroeger had gehad. Gevoed door de slechter wordende economische toestand, werd de kritiek op zijn bewind steeds sterker. De strijdkrachten eisten in 1954 het aftreden van Vargas. Eerst weigerde hij, maar op 23 aug. 1954 gaf hij toe. Een dag later pleegde hij zelfmoord.1955-1964 Bij de in 1955 gehouden verkiezingen werd Juscelino Kubitschek, kandidaat van de PSD, tot president gekozen. De door hem aangekondigde politiek leidde tot ongeregeldheden, die met kracht werden onderdrukt. Tot Kubitschek zijn ambt aanvaardde in begin 1956, verkeerde het land in staat van beleg. De regeringsperiode van Kubitschek werd gekenmerkt door een energieke uitvoering van industrialisatie, wegenbouw, aanleg van stuwdammen, enz., maar de corruptie nam toe en de inflatie liep op tot 45% per jaar; hierdoor was er een aaneenschakeling van onlusten. Zijn inflatoire politiek bracht het land aan de rand van de financiële afgrond. Hij voerde een uitgesproken pro-Amerikaans beleid; de communisten bleven buiten de wet gesteld. In verband met de verkiezingen van 1960 werd de regering in mei 1959 gewijzigd. De minister van Oorlog, maarschalk Henrique Teixeira Lott, de sterke man achter Kubitschek, was door de sociaal-democraten en de arbeiderspartij als kandidaat aangewezen. Hij werd opgevolgd door maarschalk Odylio Denis. De oppositie, de nationaal-democratische en de christelijk-democratische partijen, stelden de gouverneur van São Paulo, Jânio da Silva Quadros, kandidaat. Bij de op 3 okt. 1960 gehouden verkiezingen werd deze tot president gekozen. De nationalist Quadros had zijn verkiezing vnl. te danken aan zijn beloften de bezem door de politieke stal te halen en een halt toe te roepen aan de inflatie. De verwachtingen omtrent hem waren hoog gespannen, maar zijn redevoering waarin hij o.m. verklaarde normale betrekkingen met de communistische landen te willen, oogstte zulk een storm van kritiek, vooral van de kant van de strijdkrachten, dat hij op 25 aug. 1961 geheel onverwacht aftrad. Bovendien had hij de heersende klassen tegen zich in het harnas gejaagd, met zijn progressieve aanpak van de binnenlandse moeilijkheden, de sociale tegenstellingen en de agrarische problemen. Zijn grondwettelijke opvolger was de vice-president João Goulart, leider van de arbeiderspartij PTB, maar de strijdkrachten en het bedrijfsleven, die hem van linkse sympathieën verdachten, verzetten zich tegen hem. Na een grondwetswijziging, waarbij de uitvoerende macht in handen kwam van een premier, die verantwoording schuldig was aan het parlement - als zodanig werd gekozen de sociaal-democraat Tancredo Neves - kon Goulart op 9 sept. het presidentschap op zich nemen.Het vrij slappe optreden van Goulart, in macht beknot, leidde tot een aaneenschakeling van onlusten. Hongertochten, plunderingen en brandstichtingen op grote schaal hielden het leger vrijwel constant in staat van alarm. Aan de samenstelling van een nieuw kabinet op 7 okt. 1962 gingen een eindeloos geharrewar en politieke touwtrekkerij vooraf; ten slotte werd Hermes Lima tot premier benoemd. Bij een in jan. 1963 gehouden referendum bleek dat een grote meerderheid van de bevolking het presidentiële systeem hersteld wilde zien; het parlementaire systeem had duidelijk gefaald. De ontevredenheid over het beleid van Goulart, in combinatie met de steeds slechter wordende economische toestand, leidde op 31 maart 1964 tot een militaire opstand, waarbij Goulart werd afgezet. Zijn linkse politiek was hem noodlottig geworden. De druppel die de emmer van zijn politieke tegenstanders deed overlopen, waren zijn decreet tot een demagogische en weinig constructieve hervorming van het grondbezit en zijn voornemen de communistische partij te erkennen. Dit leidde tot de vorming van een 'front tegen misbruik van de macht', gesteund door de strijdkrachten.1964-1974 Op 11 april 1964 werd generaal Humberto de Alencar Castelo Branco als 'overgangspresident' gekozen door een gezuiverd parlement. Zijn ambtstermijn werd verlengd tot 15 maart 1967 en de verkiezingen voor een nieuwe president werden uitgesteld. In okt. 1964 waren de politieke zuiveringen, waarmee direct na de omwenteling was begonnen, voltooid. Naar schatting 4000 mensen, onder wie 112 parlementariërs, werden uit hun ambt ontzet. Ministers en hoge ambtenaren van het bewind van Goulart konden voor een bepaalde tijd niet in hoge ambten worden gekozen, kleine partijen werden uitgeschakeld en er werden maatregelen inzake de niet-verkiesbaarheid van bepaalde personen uitgevaardigd. Dit was vooral gericht tegen Kubitschek, die na een buitenlands verblijf in het land was teruggekeerd en zich weer in het politieke leven mengde. Castelo Branco eigende zich geleidelijk aan dictatoriale macht toe en beknotte de rechten van het parlement steeds meer. Op 11 dec. 1965 werd een nieuwe oppositiepartij opgericht, de MDB, waarvan de meeste aanhangers behoorden tot de ontbonden arbeiderspartij. In 1966 werd het tweepartijenstelsel ingevoerd: uitsluitend de MDB en de ARENA (regeringspartij) waren toegestaan. De uitslag van de verkiezingen van 12 van de 22 gouverneurs, die op 3 sept. 1966 werden gehouden, stond bij voorbaat vast, omdat Castelo Branco ervoor had gezorgd dat alleen kandidaten van de ARENA konden worden gekozen. Uit protest nam de MDB niet deel aan de verkiezingen. Een maand later (3 okt.) werden de presidentsverkiezingen gehouden. De minister van Oorlog, Arturo da Costa e Silva, die zich tot groot ongenoegen van de president kandidaat had gesteld voor de ARENA, werd door beide huizen van het Congres tot president gekozen. Aan deze verkiezingen deed de MDB niet mee. Da Costa e Silva zei dat hij de revolutie van 1964 zou voortzetten en dat hij geen amnestie zou verlenen aan politici die uit hun politieke rechten waren ontzet. Ook bij de in november gehouden parlementsverkiezingen behaalde de ARENA een duidelijke overwinning.Op 15 maart 1967 aanvaardde da Costa e Silva zijn ambt en trad een nieuwe grondwet in werking. Deze voorzag o.m. in een indirect gekozen president en vice-president en in een verdere beknotting van de bevoegdheden van het Congres, doordat de president via nooddecreten en zgn. 'institutionele actes' wettelijke besluiten kon nemen. In dec. 1968 werd het Congres voor onbepaalde tijd ontbonden en nam de regering de bevoegdheid bij decreet te regeren. Da Costa e Silva werd op 31 aug. 1969 getroffen door een hersenbloeding; zijn functies werden overgenomen door een militaire junta, die daarbij de constitutie schond door vice-president Aleixo te passeren.Op 7 okt. wees de junta de 63-jarige generaal Emílio Garrastazú Médici aan als presidentskandidaat; op 25 okt. werd hij door het ten gevolge van talrijke zuiveringen zeer gehavende Congres, dat voor deze gelegenheid weer bijeen was geroepen, officieel tot president gekozen. Op 30 okt. werd Médici als president beëdigd en trad een nieuwe grondwet in werking, waarbij de bevoegdheden van de wetgevende macht aanzienlijk werden beperkt en die van de uitvoerende macht sterk werden uitgebreid. De stelselmatige bestrijding van de linkse oppositie uitte zich in talrijke arrestaties. Alleen de kerk kon het zich veroorloven nu en dan een woord van protest te laten horen, hoewel ook tegen haar bepaalde maatregelen niet uitbleven (o.m. tegen de aartsbisschop van Recife, Dom Helder Câmara). Het bewind werd beschuldigd van marteling van gevangenen, het in stand houden van een onrechtvaardige sociale structuur en het uitroeien van Indianen (dit laatste bij het economisch openleggen van het Amazonegebied). De ontevredenheid in het land nam sterk toe, met name over het feit dat de baten van het 'economische wonder', dwz. de sterke economische expansie in de jaren 1967 tot 1973 (mogelijk gemaakt door het toestaan van uitgebreide faciliteiten aan buitenlands kapitaal), niet ten goede kwamen aan de massa van de bevolking. Guerrillero's namen - soms met succes - hun toevlucht tot ontvoering van diplomaten om hun eisen kracht bij te zetten.1974-1986 In jan. 1974 werd Ernesto Geisel tot president gekozen; in maart werd hij als zodanig geïnstalleerd. De door hem beloofde politieke liberalisering bleef uit. Wel werd onder zijn bewind de perscensuur op dagbladen en tijdschriften opgeheven, maar de censuur op de massamedia radio en televisie bleef bestaan. Bij parlementsverkiezingen in 1974 en 1978 behaalde de MDB grote overwinningen. Geisel reageerde met het doorvoeren van een aantal constitutionele veranderingen, o.a. de benoeming door de president van eenderde van de senaat en de ondervertegenwoordiging in het Congres van de stedelijke gebieden, waar de MDB de meeste aanhang had. In november 1978 werd generaal João Baptista de Oliveira Figueiredo door een kiescollege gekozen als president. Voor zijn aftreden maakte Geisel de terugkeer van politieke ballingen mogelijk en schafte hij de meest repressieve institutionele acte (nr. 5) af.Onder druk van de groeiende oppositie, die o.a. tot uiting kwam in demonstraties en stakingen in de grote steden, zette Figueiredo na zijn aantreden op 15 maart 1979 een beleid door van 'abertura', geleidelijke politieke liberalisering. Eind 1979 werd een amnestie afgekondigd voor alle politieke gevangenen en degenen die hun politieke rechten verloren hadden. Ook werd het tweepartijensysteem opgeheven. De MDB werd onder de nieuwe naam PMDB een brede oppositiepartij, waarbij zich ook de nog verboden communistische partij aansloot. De regeringspartij ARENA werd omgedoopt in PDS en steunde vooral op de traditionele politici op het platteland. Bij de algemene verkiezingen van 15 maart 1982 behaalden de oppositiepartijen een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden en tien gouverneursposten (in de belangrijkste deelstaten). De PDS kreeg twaalf gouverneurs in de dunner bevolkte deelstaten in het noorden en noordoosten, en behield de meerderheid in het kiescollege dat de opvolger van Figueiredo zou aanwijzen. Het ontbrak de oppositie aan de tweederde meerderheid in het Huis van Afgevaardigden die noodzakelijk was om directe presidentsverkiezingen mogelijk te maken. De PDS stelde de bankier Paulo Salim Maluf kandidaat voor het presidentschap. Een deel van de PDS kon zich echter niet met zijn kandidatuur verenigen en richtte een eigen partij op, de Partij van het Liberale Front (PFL), die de kandidaat van de PMDB, Tancredo de Almeida Neves, ondersteunde. Hiermee verkreeg Neves een meerderheid in het kiescollege, dat hem op 15 jan. 1985 koos als president en José Sarney van de PFL aanwees als vice-president. Neves zou op 15 maart ingehuldigd worden, maar moest de avond tevoren opgenomen worden in het ziekenhuis. Na zijn overlijden (21 april) werd Sarney op 22 april 1985 als president beëdigd, waarmee een einde kwam aan 21 jaar militair bewind.1986- heden Aanvankelijk kon Sarney rekenen op ruime steun onder de bevolking voor zijn economisch beleid, dat in februari 1986 gestalte kreeg in het Cruzado-plan, waarbij een nieuwe munteenheid (cruzado) werd geïntroduceerd en een bevriezing van lonen én prijzen werd afgekondigd. De economische crisis, veroorzaakt door een enorme schuldenlast, werd echter niet minder groot. De algemene verkiezingen van 15 nov. 1986 werden een grote overwinning voor de PMDB, die een meerderheid kreeg in beide huizen van het Congres. Vanaf febr. 1987 werd het Congres omgedoopt in een Grondwetgevende Vergadering, die een nieuwe democratische grondwet moest opstellen onder voorzitterschap van PMDB-leider Ulysses Guimaraes.Op 5 okt. 1988 werd de nieuwe grondwet goedgekeurd, waarbij het presidentiële systeem met enige beperkingen gehandhaafd bleef. De teleurstelling over het beleid van Sarney leidde tot een nederlaag voor de PMDB en de PFL bij de gemeenteraadsverkiezingen van 15 nov. 1988. Grote winnaars waren de Arbeiderspartij PT van vakbondsleider Luis Inacio da Silva (bijgenaamd Lula) en de Democratische Arbeiderspartij PDT onder leiding van Leonel Brizola, een zwager van ex-president Goulart. De presidentsverkiezingen van 15 nov. 1989, waarbij de bevolking voor het eerst sinds 1960 direct een president kon kiezen, werden uiteindelijk gewonnen door de rechtse populist Fernando Collar de Melo. In maart 1990 aanvaardde hij het ambt van president. Hij had echter weinig steun in het parlement en zocht per onderwerp steun bij het parlement. Wegens corruptie van Collar en zijn naaste omgeving, trad Collar in dec. 1992 af, enkele uren voordat de Senaat aan de afzettingsprocedure zou beginnen. Itamar Franco volgde hem op als president.In april 1993 sprak een meerderheid van de kiezers zich bij referendum uit voor het behoud van de republikeinse regeringsvorm en voor een presidentieel systeem boven een parlementaire variant. De politieke onmacht van de regering kwam o.m. tot uiting in het feit dat het land in ruim anderhalf jaar vijf ministers van Economie en Financiën had gekend. In okt. kwam een groot corruptieschandaal aan het licht waarbij tientallen politici waren betrokken. De politieke enquêtecommissie naar corruptie onder politici droeg op grond van haar bevindingen in jan. 1994 achttien afgevaardigden voor voor ontslag. Uit een ander onderzoek bleken nauwe contacten tussen onderwereld en politiek. Het federale budget gaat voor 40% op aan corruptiepraktijken.Winnaar van de presidentsverkiezingen in okt. 1994 was Fernando Henrique Cardozo. Bij de gelijktijdig gehouden parlementsverkiezingen bleef de PMBD van oud-president Sarney de grootste. Ter vervanging van de cruzeiro real werd een nieuwe muntsoort ingevoerd, de real, die gekoppeld werd aan de dollar. Als gevolg hiervan daalde de inflatie scherp. In aug. 1994 kwam tussen Brazilië, Argentinië, Uruguay en Paraguay de douane-unie Mercosur tot stand, waardoor een groot deel van de invoertarieven verdween en een gemeenschappelijke buitenmuur werd opgetrokken.President Cardoso kondigde in febr. 1995 belangrijke hervormingen aan, maar hij moest zijn plannen op sociaal terrein intrekken na fel verzet van vakbonden en politiek en zijn belastinghervormingen werden op de lange baan geschoven. Ook in 1996 liepen de hervormingen grote vertraging op of zij werden door toedoen van de oppositie sterk beknot. Eind maart 1995 kondigde de president een versnelling van de landhervormingen aan, maar ook hier was de praktijk anders. Het privatiseringsplan verliep eveneens traag, omdat politieke partijen, vakbonden en andere organisaties een uitverkoop van de nationale bodemschatten vreesden.Economisch ging het Brazilië na 1992 niet slecht. In 1995 en 1996 bleef de inflatie laag en de periode van hyperinflatie lijkt voorbij. Zorgwekkend was dat de werkloosheid in de steden, ondanks de economische groei, verder toenam.terugRegenwoud en straatkinderen De vernietiging van tropisch regenwoud in het Amazonegebied leidde tot heftige protesten door buitenlandse en binnenlandse milieuorganisaties. Op 22 dec. 1988 werd de leider van de vakbond van rubbertappers, Francisco Mendes, die internationale bekendheid had gekregen als milieuactivist, door grootgrondbezitters vermoord. Hierna moest president Sarney concessies doen, zoals bijv. in jan. 1990 de (tijdelijke) sluiting van de grootste tinmijn ter wereld in verband met vervuiling van de Amazonerivier. In nov. 1989 startte een internationale actie voor hulp aan de Yanomamö-Indianen. Desondanks werden regelmatig Indianen vermoord door o.a. goud- en tinzoekers. Met name in Rio de Janeiro, waar ca. 6000 straatkinderen leven, opereren doodseskaders die systematisch straatkinderen vermoorden. De doodseskaders blijken nauwe banden met de politie te onderhouden en worden zelden gestraft.
Bron "brazilie algemeen" : Algemeen
Hoofd index pagina van "brazilie algemeen"
|
|
|
|
