Brinkhorst maakt weinig vrienden
DEN HAAG - In de politiek maak je geen vrienden. Een doorgewinterd politicus als
Laurens Jan Brinkhorst (68), die waarschijnlijk de opgestapte D66-minister
De Graaf opvolgt als vice-premier, lijkt dat niet eens te willen.
Foto: WFA
Als minister van Landbouw (1999-2002) joeg hij de boeren tegen zich in het
harnas door te zeggen dat de agrarische bedrijfstak er een is als andere en
er dus geen reden was voor forse subsidies. Daar kwam nog een streng
mestbeleid bovenop en een harde aanpak van de mond- en klauwzeercrisis.
Brinkhorst wees zelfs ooit boerenleider, en huidig LPF-Kamerlid, Wien van
den Brink de deur.
Als minister van Economische Zaken (sinds 2003) is Brinkhorst niet te
beroerd om de vakbeweging de gordijnen in te jagen. Meer nog dan premier
Balkenende betoogt hij dat de Nederlanders harder, langer en slimmer moeten
werken om in de toekomst de stijgende lasten van de vergrijzing op te kunnen
vangen. In zijn "groeibrief" trok hij ook nog eens van leer tegen
de ontslagbescherming die in ons land te ver zou gaan, en de WW is volgens
hem te riant.
Onlangs voelde Brinkhorst de behoefte om in een zaal vol vakbondsleden uit
te leggen dat hij als D66-bewindsman geen asociale rechtse liberaal is. "
Ik maakte destijds al deel uit van het kabinet-Den Uyl, het meest linkse
kabinet ooit."
Brinkhorst is dan ook een taaie veteraan in de Nederlandse politiek. Hij was
in 1966 een van de mannen van het eerste uur van zijn partij. Wars van
starre ideologie en vol vernieuwingsdrift bestormde D66 de gevestigde
politiek. Dat elan wil Brinkhorst nog steeds tentoonspreiden. De impopulaire
maatregelen van het kabinet zijn onvermijdelijk. Een linkse regering in
Duitsland en een centrumrechtse Franse regering zoeken de oplossing van de
problemen bij hetzelfde soort van maatregelen als ons land.
Dat Brinkhorst die vergelijking maakt is niet zo verwonderlijk. Al sinds
zijn studie Nederlands recht in Leiden is hij sterk internationaal
georiënteerd en een voorvechter van de Europese eenwording. Hij steekt zijn
ergernis over de geringe belangstelling in Nederland voor de Europese Unie
niet onder stoelen of banken en vooral de Socialistische Partij moet het
daarbij ontgelden.
Minister Brinkhorst maakt er tegenover de VVD evenmin een geheim van dat hij
gebroken heeft met het beleid van zijn liberale voorgangster Jorritsma. Als
het aan hem had gelegen was het vaste telefoonnet van de PTT nooit
geprivatiseerd. Dat laatste gaat nu ook niet gebeuren met de netten van de
energiebedrijven, die bijna op voet van oorlog staan met Brinkhorst.
Als hij vice-premier wordt, zal Brinkhorst tonen dat hij nog steeds een
hervormer is. Onder het mom van sociale innovatie zal de D66-bewindsman
maatregelen bepleiten zoals soepeler arbeidstijden, die langere werkweken
mogelijk maken. Dat een storm van kritiek opsteekt, neemt Brinkhorst voor
lief.
Hij is weliswaar een man die zich houdt aan afspraken, maar dat hoeft hem
niet tegen te houden om hardop na te denken over omstreden zaken als aftrek
van hypotheekrente of kernenergie. Dat alles met het oog op de toekomst.
Brinkhorst heeft weliswaar een leeftijd bereikt waarop de meeste
Nederlanders al lang gestopt zijn met werken, maar voorlopig zijn we nog
niet van hem af.
Bron "Brinkhorst maakt weinig vrienden" : telegraaf
Hoofd index pagina van "Brinkhorst maakt weinig vrienden"
|
|
|
|
